Διαθεματική Εργασία στη Γεωγραφία

 

 

 

 

 

Το ηλιακό σύστημα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τμήμα: Α1

 

Ομάδα: Hubble

 

Μαθητές:

 

Αντωνίου Δημήτρης

Ζιώρης Δημήτρης

Πετρέντσης Χρήστος

Τζεβελέκης Θοδωρής

Χρυσοστομίδου Μαρία

 

Επιβλέποντες Καθηγητές:

 

Ντόζης Αλέξανδρος, φυσικός

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Γουμένισσα 2007 – 2008


Εργασία 3

 

Το Ηλιακό σύστημα

 

1. Σας δίνεται ο παρακάτω πίνακας 1 που περιέχει τις ακτίνες του Ήλιου και των πλανητών σε κλίμακα. Σκοπός είναι να απεικονίσουμε το ηλιακό μας σύστημα και να καταλάβουμε τα σχετικά μεγέθη μεταξύ αυτών των ουράνιων σωμάτων.

 

Πίνακας 1

Ουράνιο σώμα

Ακτίνα

Ήλιος

2 μέτρα

Ερμής

7 χιλιοστά

Αφροδίτη

17 χιλιοστά

Γη

18 χιλιοστά

Άρης

10 χιλιοστά

Δίας

201 χιλιοστά

Κρόνος

167 χιλιοστά

Ουρανός

73 χιλιοστά

Ποσειδώνας

71 χιλιοστά

Πλούτωνας

3 χιλιοστά

 

α. Κόψτε σε λευκό χαρτόνι κύκλους με τις ακτίνες που βλέπετε στον παραπάνω πίνακα 1. Κατόπιν χρωματίστε τους κύκλους αυτούς έτσι ώστε να μοιάζουν όσο το δυνατό με τους αντίστοιχους πλανήτες και τον Ήλιο. Κολλήστε τους κύκλους αυτούς πάνω στον κύκλο που απεικονίζει τον Ήλιο.

β. Συγκρίνετε τα μεγέθη των πλανητών μεταξύ τους αλλά και με το μέγεθος του Ήλιου και καταγράψτε ότι σας εντυπωσίασε από τη σύγκριση αυτή.

 

2. Σας δίνεται ο παρακάτω πίνακας 2 που περιέχει τις αποστάσεις των πλανητών από τον Ήλιο σε κλίμακα.


Πίνακας 2

Ουράνιο σώμα

Απόσταση

Ήλιος

0

Ερμής

10 χιλιοστά

Αφροδίτη

18 χιλιοστά

Γη

25 χιλιοστά

Άρης

38 χιλιοστά

Δίας

130 χιλιοστά

Κρόνος

238 χιλιοστά

Ουρανός

480 χιλιοστά

Ποσειδώνας

751 χιλιοστά

Πλούτωνας

981 χιλιοστά

 

α. Κόψτε μια λωρίδα χαρτονιού με πάχος 10 εκατοστά και μήκος 1 μέτρο και κολλήστε το σε ένα κομμάτι φελιζόλ. Με τη βοήθεια ενός χάρακα κάνετε κατά μήκος της λωρίδας μια ευθεία γραμμή. Στην μια άκρη της ευθείας αυτή τοποθετήστε με το μολύβι ένα σημαδάκι που θα αντιπροσωπεύει τη θέση του Ήλιου. Κατόπιν με ένα χάρακα ή μια μετροταινία βάλτε πάνω στην ευθεία γραμμή σημαδάκια με τις αποστάσεις όπως φαίνονται στον πίνακα 2. Κάθε σημαδάκι αντιπροσωπεύει τη θέση ενός πλανήτη. Κόψτε τριγωνικά σημαιάκια πάνω στα οποία να γράψετε τα ονόματα του Ήλιου και των πλανητών. Κολλήστε τα σημαιάκια πάνω σε ξυλαράκια και κατόπιν τοποθετήστε τα πάνω στα σημαδάκια της ευθείας γραμμής.

β. Συγκρίνετε τις αποστάσεις των πλανητών σε σχέση με τον Ήλιο, αλλά και σε σχέση μεταξύ τους. Γράψτε τις παρατηρήσεις σας από τη σύγκριση αυτή.

 

 

 

Η ομάδα θα γράψει μία εργασία με τις εξής ενότητες:

Α. Η εργασία μας

Στην ενότητα αυτή θα περιγραφεί πλήρως, σε μορφή έκθεσης, όλη η εργασία που έγινε από τα μέλη της ομάδας, πώς ολοκληρώθηκε κάθε βήμα της, τι βοηθήματα χρησιμοποιήθηκαν, τι πηγές αναζητήθηκαν, ποιοι άνθρωποι βοήθησαν και πώς κ.τ.λ.

Β. Οι δυσκολίες

Στην ενότητα αυτή θα περιγραφεί ποια κομμάτια της εργασίας δυσκόλεψαν ιδιαίτερα την ομάδα και γιατί. Επίσης σ’ αυτήν την ενότητα θα περιγραφούν τα σημεία που δεν έγινε κατορθωτό να ολοκληρωθούν και οι λόγοι της μη ολοκλήρωσής τους.

Γ. Επιπλέον εργασίες

Στην ενότητα αυτή θα περιγραφούν επιπλέον τμήματα της εργασίας που πρόσθεσαν τα μέλη της ομάδας, χωρίς να ζητηθούν, αλλά που η ομάδα τα βρήκε ενδιαφέροντα.

Δ. Προτάσεις για το καλύτερο

Στην ενότητα αυτή θα περιγραφούν οι προτάσεις της ομάδας για καλυτέρευση της εργασίας.

 

 

 

 


ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

 

 

ΘΕΜΑΤΑ

Α.

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΘΕΜΑ: ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. ΑΥΤΗ Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ: ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΙΩΡΗ, ΧΡΗΣΤΟ ΠΕΤΡΕΝΤΣΗ, ΘΟΔΩΡΗ ΤΣΕΒΕΛΕΚΗ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΟΥ. Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΜΑΣ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΕΙΝΑΙ: ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΘΕΙΟΙ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ. ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΕΣ: ΤΟΜΗ 2000, ΠΑΝΟΡΑΜΑ, ΜΗΧΑΝΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ internet: www.in.gr, www.google.gr.

Β.

 

ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΜΕ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΑΣ ΖΗΤΟΥΣΕ ΝΑ ΚΟΨΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΒΑΣΗ ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΚΑΙ ΚΑΝΑΜΕ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ ΚΑΙ ΤΟΣΟ. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΗΤΑΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΧΩΡΙΑ.

Γ.

 

ΟΙ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΒΡΗΚΑΜΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ,  ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ KAI TI ΕΙΝΑΙ ΔΟΡΥΦΟΡΟΣ.  

Δ.

 

ΚΑΤΙ ΚΑΥΤΕΡΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΝΑΜΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΗΛΙΟΣ

 

    Αστέρι που αποτελεί το κέντρο του ηλιακού μας συστήματος. Αποτελεί σημαντική πηγή ενέργειας και θερμότητας. Είναι το μόνο αυτόφωτο σώμα του πλανητικού μας συστήματος. Ο Ήλιος είναι μια σφαίρα με διάμετρο 1,4x106 χλμ. και απόσταση από τη Γη περίπου 149.600.000 χλμ. Η μάζα του είναι 1,99x1030 kg και η πυκνότητά του είναι ίση με 1,4 g/cm3 της μέσης γήινης πυκνότητας. Η επιφανειακή του θερμοκρασία είναι ίση με 6000 Κ και κινείται από την ανατολή προς τη δύση προς ένα σημείο του αστερισμού του Ηρακλή που λέγεται “άπηξ”. Μαζί του κινούνται και όλα τα ουράνια σώματα του ηλιακού συστήματος. Η ατμόσφαιρα του Ήλιου διαιρείται σε 3 ζώνες: τη “φωτόσφαιρα”, τη “χρωμόσφαιρα” και την περιοχή του στέμματος. Στην ατμόσφαιρα υπάρχουν πάρα πολλά είδη φαινομένων, που ονομάζονται στο σύνολό τους “ηλιακή δραστηριότητα”. Τα κυριότερα από αυτά είναι οι “κόκκοι”, οι “κηλίδες” και οι “εκλάμψεις”. Οι κηλίδες εμφανίζονται κυρίως κατά ομάδες σε δύο ζώνες, δεξιά και αριστερά του Ισημερινού. Οι εξάρσεις τους διαρκούν από μερικές ώρες μέχρι δέκα περίπου μέρες. Το πλήθος τους παρουσιάζει χαρακτηριστική μεταβολή (αύξηση και ελάττωση), που επαναλαμβάνεται μέσα σε περίοδο 11 χρόνων. Αυτός ο κύκλος 11 χρόνων δεν είναι χαρακτηριστικός μόνο για το φαινόμενο των κηλίδων αλλά και για τα υπόλοιπα φαινόμενα της ηλιακής δραστηριότητας. Ο ήλιος αποτελείται από τον πυρήνα, που έχει διάμετρο 160.000 χλμ., θερμοκρασία περίπου 15.000.000 βαθμούς Kelvin και πυκνότητα 100 gr/cm3 (100 γρ. ανά κυβικό εκατοστό). Σ’ αυτό το σημείο συμβαίνουν όλες οι θερμοπυρηνικές αντιδράσεις και παράγεται όλη η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία.  Οι ακτινοβολίες που παράγονται, περιλαμβάνουν όλο το φάσμα ακτινοβολίας (ακτίνες γ, Rontgen, υπεριώδεις, υπέρυθρες κτλ.). Το φάσμα του ήλιου περιέχει πάρα πολλές σκοτεινές γραμμές που ονομάζονται “γραμμές Fraunhoffe” γιατί αυτός ανακάλυψε πρώτος τις 700 από αυτές. 

 

 

 

 

 

 

ΕΡΜΗΣ

 

 

Πλανήτης του ηλιακού συστήματος, ο πιο κοντινός στην Ήλιο. Η μέση απόσταση του Ερμή από τον Ήλιο είναι περίπου 38 εκατομμύρια χιλιόμετρα.  Η περίοδος αστρικής περιφοράς είναι περίπου 88 μέρες. Η τροχιά του Ερμή είναι καθαρά έκκεντρη και καταλήγει κεκλιμένη στο επίπεδο της εκλειπτικής 7ο  περίπου. Η διάμετρος του πλανήτη είναι περίπου 4.700 χλμ., ενώ η μέση πυκνότητα είναι ισοδύναμη με 6 g/cm³.  Στο φωτεινό ημισφαίριο καταγράφονται υψηλές θερμοκρασίες, περίπου 340 οC, ενώ στο άλλο ημισφαίριο η μέση θερμοκρασία είναι λίγο πάνω από το απόλυτο μηδέν. Ο Ερμής δεν έχει δορυφόρους. Οι έρευνες έχουν επιβεβαιώσει την απουσία ατμόσφαιρας και νερού και έδειξαν ότι η επιφάνεια του Ερμή είναι πολύ ανώμαλη.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

 

 

 

Ο δεύτερος σε απόσταση από τον ήλιο πλανήτης, από τον οποίο απέχει κατά μέσο όρο 108 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Η περίοδος περιστροφής είναι 243 μέρες. Η διάμετρος της Αφροδίτης είναι 0,96 φορές μεγαλύτερη από της γης, η μάζα είναι ίση με τα 3/4 της γήινης μάζας και η πυκνότητα είναι 4,9 g/m3. Η ατμόσφαιρα αποτελείται 96% από ανθρακικό ανυδρίτη. Το βασικό συστατικό των νεφώσεων είναι το θειικό οξύ. Η Αφροδίτη έχει μια μέση επιφανειακή θερμοκρασία 480 οC.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΓΗ

 

Ο τρίτος πλανήτης του ηλιακού συστήματος, που απέχει κατά Μ.Ο. από τον ήλιο 149,6 εκατομ. χλμ. Το σχήμα της γης είναι περίπου εκείνο μιας σφαίρας ελαφρά συμπιεσμένης στους πόλους. Ειδικότερα είναι το σχήμα ενός γεωειδούς (που είναι το σχήμα που θα προέκυπτε εάν η μέση επιφάνεια της θάλασσας προεκτεινόταν κάτω από τις ηπείρους), το οποίο δεν απομακρύνεται πολύ από ένα ελλειψοειδές περιστροφής. Η επιφάνεια της Γης, στη βάση του ελλειψοειδούς είναι αυτή των 510.101.000 τετρ. χλμ. Ο όγκος είναι 1.083.320.000.000 τετρ. χλμ. Η ακτίνα της γης, θεωρώντας τη Γη κατά μια πρώτη εκτίμηση μία σφαίρα, είναι ίση με 6.378 χλμ., ενώ η μάζα είναι ίση με 5,95×1027κιλά. Οι βασικές κινήσεις της γης είναι εκείνες της περιστροφής και της περιφοράς. Μεταξύ των πολυάριθμων υπόλοιπων κινήσεων είναι εκείνες της μετάπτωσης, της ταλάντωσης και της μετακίνησης. Η κίνηση της περιστροφής της γης γύρω από τον ίδιο της τον άξονα ολοκληρώνεται σε 23ώρες 56λεπτά και 4 δεύτερα. Η κίνηση της περιφοράς γύρω από τον ήλιο γίνεται πάνω σε μια τροχιά ελλειπτική της οποίας το επίπεδο κλίνει στον ουράνιο ισημερινό των 23ο 26’ 32’’. Μια ολόκληρη περιφορά συμπληρώνεται, όταν γίνεται αναφορά στα σταθερά αστέρια, σε 365 μέρες 6 ώρες 9 λεπτά και 9 δεύτερα (αστρικός χρόνος). Η κίνηση της περιστροφής γίνεται επειδή ο άξονας της γης δεν μένει παράλληλος με τον εαυτό του κατά τη διάρκεια της κίνησης της περιφοράς αλλά διαγράφει στον ουρανό ένα κύκλο γύρω από τον πόλο της ελλειπτικής. Αυτή η κίνηση δεν λαμβάνει χώρα κατά μήκος μιας περιμέτρου αλλά σύμφωνα με μια κυματοειδή γραμμή (κίνηση ταλάντωσης).  Τέλος η Γη κάνει μια κίνηση μετακίνησης μεταξύ των αστεριών με ολόκληρο το ηλιακό σύστημα. Η σύσταση της Γης σημαδεύεται από ασυνέχεια στην πυκνότητα και από επιφάνειες που τη διαχωρίζουν μεταξύ ενός πυρήνα (ακτίνα περίπου 3.500 χλμ), ενός μανδύα (μεταξύ 2.900 και 75 χλμ) και ενός επιφανειακού στρώματος. Αυτές οι ζώνες έχουν διαφορετική σύσταση: πυρήνας (πυκνότητα μεγαλύτερη από 8) που αποτελείται από νικέλιο και σίδερο. Ο εσωτερικός μανδύας ( (πυκνότητα μεταξύ 5 και 6) αποτελείται από οξείδια και μεταλλικά θειούχα . Το εξωτερικό τμήμα του μανδύα (πυκνότητα μεταξύ 3 και 4) από πυριτικά του μαγνησίου . Ο φλοιός (πυκνότητα 2,8) αποτελείται από πυριτικά άλατα του αλουμινίου. Οι μαγνητικές ικανότητες της γης φαίνεται να είναι συνδεδεμένες με τη φύση του πυρήνα. Όσο για την εσωτερική θερμοκρασία, που με το βάθος έχει αυξανόμενη ανάπτυξη, για τα ανώτατα στρώματα έχει καθοριστεί μια θερμική σχέση μεγεθών (κατά Μ.Ο 3 οC κάθε 100 μ.) ενώ για την εσωτερική θερμοκρασία, που σίγουρα οφείλεται σε φαινόμενα ραδιενεργά η έρευνα δεν έχει καταλήξει σε ασφαλή αποτελέσματα. Η επιφάνεια της γης κατά το 29% καταλαμβάνεται από ξηρά.

 

 

 

 

 

 

ΑΡΗΣ

 

Ο τέταρτος σε απόσταση πλανήτης από τον Ήλιο με την αμέσως εξωτερική τροχιά από τη γήινη. Η μέση απόσταση του Άρη από τον Ήλιο είναι 227,8 εκατομμύρια χιλιόμετρα και η διάμετρος του ισημερινού του περίπου 6.900 χλμ. Σε σχέση με τη Γη ο όγκος και η μάζα του Άρη είναι αντίστοιχα ίσα με 0,150 και 0,108. Η πυκνότητα του πλανήτη είναι 3,69 g/cm³ ενώ η επιτάχυνση της βαρύτητάς του είναι περίπου 3,37 m/s². Η περίοδος περιστροφής γύρω από τον Ήλιο είναι 687 ηλιακές γήινες ημέρες ισοδύναμες με 669 αριανές ημέρες. Η αστρική περίοδος περιστροφής είναι 1 51΄. Ο ισημερινός του Άρη έχει κλίση 25 10΄ πάνω στο επίπεδο τροχιάς δηλαδή περίπου όσο και ο γήινος ισημερινός και γι’αυτό και ο Άρης έχει τέσσερις εποχές. Η μέση θερμοκρασία υπολογίζεται στους –15 οC. Στις περιοχές του ισημερινού καταγράφονται θερμοκρασίες που κυμαίνονται την ημέρα μεταξύ των +10 και +20 οC. Κατά τη διάρκεια της νύχτας όμως η θερμοκρασία πέφτει μέχρι και –80 οC. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της όψης του Άρη είναι οι πολικές κορυφές και οι κόκκινες περιοχές, ζώνες έρημες που είναι σκεπασμένες από μια σκόνη πολύ λεπτή, χρώματος κόκκινου.  Το μεγαλύτερο μέρος των πληροφοριών  για τον Άρη προέρχονται από τις εξερευνήσεις και τα πειράματα που έγιναν από τα αμερικάνικα διαστημικά οχήματα Mariner και Viking και τα σοβιετικά Mars και Phobos. Ο πλανήτης δεν έχει μαγνητικό πεδίο ούτε ζώνες ακτινοβολίας τύπου Van Allen. Γεωλογικά είναι πολύ ενεργός. Πάνω στην επιφάνειά του εκτός από πολυάριθμους κρατήρες μετεωριτών, βρίσκονται και πολλοί ηφαιστικοί κρατήρες. Πάνω στον Άρη υπάρχει μια σειρά από μεγάλα κανάλια, μερικά από τα οποία είναι σίγουρα ποταμίσιας προέλευσης. Το νερό, αν και δεν παρατηρείται στην επιφάνεια, υπάρχει ακόμη στον πλανήτη και αποτελεί μεγάλο μέρος των πολικών κορυφών. Η ατμόσφαιρα αποτελείται κατά το 95% από ανθρακικό ανιδρίτη και έχει πίεση στο επίπεδο του εδάφους ισοδύναμη με το 7% της γήινης. Ο Άρης έχει δύο μικρούς δορυφόρους το Φόβο και το Δείμο.

 

 

 

 

ΔΙΑΣ

 

 

 

 

Ο μεγαλύτερος από τους πλανήτες του ηλιακού συστήματος, πέμπτος στη σειρά όσον αφορά την απόσταση από τον Ήλιο. Η μάζα του είναι περίπου δύο φορές το σύνολο όλων των άλλων πλανητών  και περίπου 318 φορές η μάζα της γης. Ο Δίας έχει ισημερινή διάμετρο, όγκο και επιτάχυνση βαρύτητας ίσα με 11,23 φορές, .1317,89 φορές και 2,54 φορές από εκείνα της γης. Έχει 16 δορυφόρους, 4 από τους οποίους (που τους ανακάλυψε ο Γαλιλαίος) έχουν διαστάσεις μεταξύ της Σελήνης και του Ερμή.

 

 

 

 

 

 

ΚΡΟΝΟΣ

 

 

 

 

Ο έκτος πλανήτης σε σειρά από τον ήλιο του ηλιακού μας συστήματος με απόσταση περίπου 1.426 εκ. χλμ. Ο χρόνος περιστροφής του γύρω από τον ήλιο είναι 29,458 γήινα χρόνια και γύρω  από τον εαυτό του 10 ώρες και 15 λεπτά. Η ισημερινή διάμετρός του είναι 120.160 χλμ. Ενώ η διάμετρος των πόλεων του είναι 107,520 χλμ. Ο όγκος και η μάζα του Κρόνου είναι 763 και 95 φορές μεγαλύτερα αντίστοιχα, από αυτές της Γης. Είναι ο πλανήτης με τη χαμηλότερη πυκνότητα (0,72, με μονάδα μέτρησης την πυκνότητα του νερού). Χαρακτηριστικό του Κρόνου είναι οι δακτύλιοί του, που χωρίζονται σε 7 βασικές φάσεις. Οι δακτύλιοι αποτελούνται από χιλιάδες σωματίδια κοσμικής ύλης, που μετακινούνται ο ένας πολύ κοντά στον άλλο, στο σημείο του ισημερινού του πλανήτη. Δύο διαπλανητικές αποστολές του Βόγιατζερ, αποκάλυψαν 17 γνωστούς  δορυφόρους του Κρόνου.

 

 

 

 

 

 

 

 

ΟΥΡΑΝΟΣ

 

Ο έβδομος πλανήτης του ηλιακού συστήματος με βάση την απόσταση από τον Ήλιο. Ο Ουρανός έχει όγκο ίσο με 14 φορές από εκείνο της γης, ισημερινή διάμετρο περίπου 49.700 χλμ., περίοδο περιφοράς 84,012 έτη, μέση απόσταση από τον ήλιο 2,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Ουρανού είναι η σύντομη περίοδος περιφοράς, η κατεύθυνση της αναστροφικής περιφοράς και η μικρή απόκλιση του άξονα περιστροφής, μόλις 8. Ο Ουρανός παρουσιάζει μια πολύ χαμηλή θερμοκρασία, η μέγιστη είναι  -208 οC στον πόλο που είναι στραμένος προς τον Ήλιο και έχει τουλάχιστον 15 δορυφόρους. Οι 5 βασικοί κατά σειρά απόστασης από τον πλανήτη είναι ο Μιράντα, Αριήλ, Ουμβριήλ, Τιτανία και Όμπερον. Τον Ιανουάριο του 1986 τον επισκέφτηκε το διαστημικό όχημα Voyager 2, που αποκάλυψε ένα μαγνητικό πεδίο ίσο με το 1/3 του γήινου. Όπως και άλλοι πλανήτες του συστήματός μας ο Ουρανός έχει μια σειρά δακτυλίων, ίσοι τουλάχιστον με 10.

 

 

 

 

 

 

ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ

 

Είναι ο προτελευταίος πλανήτης  του ηλιακού συστήματος (4500 εκατ.χλμ.). Ανακαλύφθηκε το 1846 από τον Γκέηλ. Ο πλανήτης έχει  τετραπλάσια διάμετρο από αυτή της γης. Η περίοδος της αστρικής περιφοράς είναι 164,8 χρόνια και της περιστροφής 16,05 ώρες. Η μάζα και ο όγκος είναι 17,3 και 42 φορές  μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες της γης. Ο Πλούτωνας έχει 8 δορυφόρους, από τους οποίους οι 6 ανακαλύφθηκαν το 1989 και οι άλλοι δύο, ο Τρίτωνας και η Νιηρήδα, τώρα πρόσφατα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ

 

Ο πλανήτης που έχει τη μεγαλύτερη μέση απόσταση από τον Ήλιο, περίπου 5.906 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Τομπάου. Ο Πλούτων έχει σημαντική εκκεντρικότητα και δυνατή απόκλιση του άξονα περιστροφής στο επίπεδο της εκλειπτικής. Το 1978 ο Κρίστυ ανακάλυψε ένα δορυφόρο του πλανήτη, τον Χάροντα, του οποίου η διάμετρος υποθέτουμε πως είναι ίση με το 1/3 της διαμέτρου του πλανήτη. Πολλά στοιχεία του διπλού συστήματος Πλούτων-Χάροντας μπόρεσαν να αξιολογηθούν το 1986, χάρη στην σπάνια θέση της ολικής έκλειψης του δορυφόρου σε σχέση με τον πλανήτη και αντίστροφα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ

 

 

ΔΟΡΥΦΟΡΟΣ;;;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ουράνιο σώμα που περιστρέφεται γύρω από έναν πλανήτη εξαιτίας της βαρύτητας και της παγκόσμιας έλξης. Στο ηλιακό μας σύστημα, όλοι οι πλανήτες έχουν δορυφόρους. Η Γη έχει μόνο ένα δορυφόρο, τη Σελήνη.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΕΛΟΣ